به گزارش چارسوق لارستان به نقل از هفت برکه:  به دلیل موقعیت پس‌کرانه‌ای لارستان و نزدیکی‌اش به دریا، شهر لار همواره مورد توجه حکومت‌ها بوده است و هر از چندی زخمی بر پیکر او نواخته شده است، اما همچنان به رونق و آبادی خود ادامه داده است.

در جنگ رمضان، جنگنده‌ها و پهپادهای دشمن بارها مواضع نظامی منطقه را هدف قرار داد، اما به دلیل استیصال از دستیابی به اهداف خود این بار و در ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ به دادگستری لارستان حمله برد و دست به جنایت زد.صادق رحمانی در پی این رویداد خونین در لار، غزلی در سوگ‌حماسه‌ی شهیدان سروده است که در هفت‌برکه می‌خوانید:

مپندارید ای یاران که دل از کار می‌ماندگلستان                     در گلستان میهنی پربار می‌ماند
فرو بسته است از دیدن نگاه گرم                                      فرزندیدر آغاز بهار از لذت دیدار می‌ماند
اگر چه رفته‌اند آن گلرخان با پیکری خونین                         شکوه اژدهاپیکر، شکوه لار می‌ماند
نمانَد یک‌نفس زخمی که دشمن می‌زند بر تن                      ولی از دوست گر زخمی رسد، بسیار می‌ماند
 گراش و لار یک جان‌اند در دو کالبد، آری                          کنار یار دیرین‌اش گراشی یار می‌ماند
حنای عید می‌بندم در این جوش بهار سبز                          که عطر سرخ یارانم در این گلزار می‌ماند