کتاب «درخت جوهر نشان؛ سفری میان واژه، سکوت و بازآفرینی» نوشته معصومه نخلی، نویسنده لارستانی، توسط انتشارات نسل روشن، چاپ و روانه بازار شد.
این اثر، دومین رمان نخلی به شمار می‌رود و در حوزه ادبیات گمانه‌زن با فضایی رازآلود قرار می‌گیرد. داستان کتاب درباره قدرت قصه‌ها، حافظه جمعی انسان‌ها و این پرسش بنیادین است که اگر داستان‌ها فراموش شوند، چه چیزی از ما باقی خواهد ماند؟
نخلی نخستین رمان خود را با عنوان «نوا و شهر سایه‌ها» در ژانر فانتزی و توسط انتشارات راه طلایی در ابتدای سال ۱۴۰۴ منتشر کرد و در نمایشگاه کتاب تهران نیز رونمایی شد.
روایت کتاب «درخت جوهر نشان» در شهری مه‌آلود به نام آسترالیس می‌گذرد؛ جایی که دختری به نام آیریس به‌طور اتفاقی وارد کتابخانه‌ای می‌شود که کتاب‌های آن زنده‌اند و هر قفسه، دروازه‌ای به جهانی دیگر در گذشته یا آینده است. اما این مکان، تنها یک کتابخانه نیست؛ بلکه حافظه تمام قصه‌های جهان است. جایی که داستان‌های فراموش‌شده آرام‌آرام از میان می‌روند و با مرگ هر قصه، بخشی از حافظه و هویت انسان‌ها نیز محو می‌شود.
آیریس، همراه با کتاب‌های سخنگو و نگهبانی مرموز به نام موریان، وارد جهان داستان‌های کلاسیک و مدرن می‌شود؛ از غرور و تعصب و شرلوک هلمز تا هزار و یک شب، دراکولا و جهان‌های سایبرپانکی آینده. او باید روایت‌های زخمی را نجات دهد، پیش از آنکه تاریکی، کتابخانه و همه قصه‌ها را ببلعد.
معصومه نخلی، متولد ۱۳۵۵، نویسنده اهل لار و ساکن شیراز است. او دارای کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی و کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی است.
گفتنی است ادبیات گمانه‌زن به مجموعه‌ای گسترده از آثار داستانی گفته می‌شود که شامل ژانرهایی با عناصری فراتر از واقعیت، تاریخ ثبت‌شده، طبیعت یا دنیای کنونی است و موضوعاتی در حوزه‌های فراطبیعی، آینده‌نگر و دیگر جهان‌های تخیلی را دربر می‌گیرد.

📌لینک های مرتبط:
گفتگوی معصومه نخلی با هفت برکه، باز نشر شده در چارسوق لارستان
وقتی اندیشه‌ها مهاجرت می‌کنند؛ یادداشتی از معصومه نخلی | چارسوق لارستان
کتاب نُوا و شهر سایه ها | لینک خرید
کتاب درخت جوهر نشان | لینک خرید