چارسوق لارستان | ریحانه رحیمی نژادان: سفالگری در لار قدمتی طولانی دارد و طی نسلها از پدران به فرزندان منتقل شده است. هنری که نه تنها وسیلهای برای ساخت ابزارهای روزمره بلکه آیینهای از فرهنگ، هنر، باور و ذوق مردم این سرزمین هم محسوب میشود. در دل این شهر یادگاری خاموش از روزگاران گذشته هنوز نفس میکشد که کمتر کسی آن را میشناسد و فقط تصویری از آن باقی مانده و تنها در خاطرات نسلهای گذشته میتوان آن را جستجو کرد.
چِلُ چار گُشَه یا همان چهل و چهار گوشه کوزهای منحصر به فرد با ساختاری خاص و گوشههای متعدد که در ساخت آن هم به کارایی و هم زیبایی آن توجه شده است. این کوزه برخلاف نامش تنها دارای شش دسته تزئینی است و مختص نوعروسان ساخته میشده و در گذشته، خانواده عروس این کوزه را حتماً همراه جهیزیه به عروس میدادند. از این کوزه برای نگهداری آب استفاده می شده است.
سفال و سفالگری در لار سندی از هویت هنر و فرهنگ این مردم است. نمادی از پیوند انسان، خاک و هنر. اما افسوس که در این دیار، هنر ریشهدار سفالگری آنچنان که شایستهاش بوده مورد توجه قرار نگرفته است. ظرفیت مهمی که با بها دادن به آن میتوان دوباره احیا کرد و لار را به عنوان قطب سفال و سفالگری تبدیل کرد.
متن کامل مقاله «بازشناسی ارزشهای بومی سفالگری منطقه لارستان» / ریحانه رحیمی نژادان
دیدگاه خود را بنویسید